Από τα θερμοκήπια και τα γήπεδα, στην επιχειρηματική και αυτοδιοικητική δράση. Μια ιστορία πίστης, επιμονής και εξωστρέφειας.
Ο Γιάννης Κουλτσιάκης από τη Νιγρίτα είναι από τους ανθρώπους που μεγάλωσαν -κυριολεκτικά- μέσα στα θερμοκήπια και στις δεξαμενές καλλιέργειας. Ως δεύτερη γενιά παραγωγός σπιρουλίνας, συνεχίζει με συνέπεια το πρωτοπόρο εγχείρημα που ξεκίνησε το 1991 ο πατέρας του Βαγγέλης Κουλτσιάκης, ο οποίος ήταν ουσιαστικά ο πρώτος παραγωγός -όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη- του πολύτιμου αυτού προϊόντος, όταν ακόμη αυτό ήταν σχεδόν άγνωστο στο ευρύ κοινό.
Η σπιρουλίνα είναι ένα μικροφύκος γλυκού νερού, με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες, βιταμίνες, μέταλλα και αντιοξειδωτικά. Αναγνωρίζεται διεθνώς ως μία από τις πιο πλήρεις τροφές στον κόσμο και χρησιμοποιείται ευρέως ως συμπλήρωμα διατροφής. Η φυσική της σύνθεση και οι ευεργετικές της ιδιότητες για την υγεία έχουν ενισχύσει σημαντικά τη δημοτικότητά της τις τελευταίες δύο δεκαετίες, καθιστώντας την ιδιαίτερα δημοφιλή στους αθλητές, τα άτομα με απαιτητικές διατροφές, αλλά και σε όσους αναζητούν ευεξία μέσω της φυσικής διατροφής
Όλα ξεκίνησαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν ο διακεκριμένος καθηγητής Γεωλογίας του ΑΠΘ Μιχάλης Φυτίκας υπέδειξε την περιοχή των Θερμών Νιγρίτας ως ιδανική για την καλλιέργεια σπιρουλίνας. Με ήλιο πάνω από 260 ημέρες τον χρόνο, πλούσιο διοξείδιο του άνθρακα και γλυκό νερό του πλούσιου γεωθερμικού πεδίου, η περιοχή παρείχε το τέλειο μικροκλίμα -παρόμοιο με αυτό της Καλιφόρνιας των ΗΠΑ– για την καλλιέργεια αυτής της υπερτροφής. «Ο πατέρας μαυ -ανήσυχο πνεύμα από τη φύση του- άκουσε με προσοχή τις παροτρύνσεις του κ. Φυτίκα και αποφάσισε να δοκιμάσει κάτι πρωτοποριακό για την εποχή. Έτσι, στο πλαίσιο μιας συνεταιρικής επιχείρησης, εκτός από την καλλιέργεια οπωροκηπευτικών σε θερμοκήπια, αποφάσισε να επεκτείνει τις δραστηριότητές και στην στην παραγωγή αυτού του θρεπτικού μικροοργανισμού» λέει ο Γιάννης Κουλτσιάκης,
Το πρώτο προϊόν βγήκε στην ελληνική αγορά, μετά από πολλούς πειραματισμούς, το 1997. Τα πρώτα χρόνια ήταν εξαιρετικά δύσκολα, αφού οι πωλήσεις ήταν περιορισμένες μια και η αναγνώριση του προϊόντος ήταν σχεδόν μηδενική και το κοινό ελάχιστα εξοικειωμένο με αυτό το νέο, πράσινο «θαύμα της φύσης».
Όπως σημειώνει, όμως, ο επιχειρηματίας : «ποτέ δεν υπήρξε απογοήτευση ούτε η σκέψη εγκατάλειψης του εγχειρήματος. Αντίθετα πορευτήκαμε με πίστη στο προϊόν και στη δυναμική του».
Η εικόνα αλλάζει θεαματικά το 2004, χρονιά που η Ελλάδα διοργάνωσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τα μέσα ενημέρωσης άρχισαν να παρουσιάζουν τη σπιρουλίνα ως ελληνικό υπερτρόφιμο, οι διατροφολόγοι μιλούσαν για τις ιδιότητές της, και σιγά-σιγά το κοινό άρχισε να ενδιαφέρεται. Έτσι η σπιρουλίνα μπήκε στις κουζίνες, στα γυμναστήρια, στα φαρμακεία και έφτασε έως και τη…. NASA, ως εξαιρετικά ωφέλιμη τροφή για τους αστροναύτες.
Μετά το 2008, δημιουργήθηκε η «Ελληνική Βιολογική Σπιρουλίνα», με νέες, ιδιόκτητες εγκαταστάσεις στην καρδιά της γεωθερμικής ζώνης των Θερμών Νιγρίτας. Έχοντας συσσωρεύσει εμπειρία, τεχνογνωσία και εμπορική ωριμότητα, τέθηκε πλέον στρατηγικός στόχος η δημιουργία ενός ισχυρού brand και η διεύρυνση του αγοραστικού κοινού, όχι μόνο εντός αλλά και εκτός συνόρων. Τον στόχο αυτό πέτυχε ο Γιάννης Κουλτσιάκης, μετά το 2017 που ανέλαβε τα ηνία της επιχείρησης.
Όπως λέει ήταν μια φυσική εξέλιξη για τον ίδιο. «Μεγάλωσα μέσα στα θερμοκήπια της οικογένειας, με τις ντομάτες, τα αγγούρια, τα υπόλοιπα κηπευτικά… και στη συνέχεια, με τη σπιρουλίνα. Από πάντα θυμάμαι τον εαυτό μου να είναι μέσα σε ένα θερμοκήπιο. Για μένα δεν ήταν αγγαρεία, ήταν τρόπος ζωής». Αυτός ήταν και ο βασικός λόγος που αποφάσισε να σπουδάσει Τεχνολόγος – Γεωπόνος, για να επιστρέψει συνειδητά στον τόπο και στην οικογενειακή επιχείρηση. Όχι ως διαχειριστής του παρελθόντος, αλλά ως φορέας ανανέωσης και συνέχειας.
Έτσι, λειτουργώντας με εξωστρέφεια και ανοιχτούς ορίζοντες παραγωγικής διαδικασίας, δεν περιορίστηκε μόνο στην καλλιέργεια της σπιρουλίας, αλλά ανέπτυξε επαφές, πελατολόγιο και εμπορικές σχέσεις με το εξωτερικό. Αποτέλεσμα το προϊόν να εξάγεται σήμερα σε περισσότερες από δέκα χώρες, με το 80% της συνολικής παραγωγής να κατευθύνεται σε διεθνείς αγορές.
«Η συμμετοχή μας σε μεγάλες κλαδικές εκθέσεις τροφίμων και βιολογικών προϊόντων, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, συνέβαλε ουσιαστικά στην αναγνώριση της ποιότητάς μας και στην καθιέρωση της σπιρουλίνας Νιγρίτας ως αυθεντικού ελληνικού υπερτροφικού προϊόντος. Παρουσιάζουμε το προϊόν μας με περηφάνια, εστιάζοντας στην προέλευσή του, την καθαρότητά του και τη μοναδικότητα του φυσικού περιβάλλοντος στο οποίο παράγεται» τονίζει.
Η αύξηση των εξαγωγών συνοδεύτηκε από σημαντική άνοδο στα έσοδα, τα οποία επανεπενδύθηκαν με σχέδιο και συνέπεια. Νέος εξοπλισμός, αναβαθμισμένα συστήματα καλλιέργειας, ποιοτικός έλεγχος, εργαστηριακή υποστήριξη. Όλα αυτά οδήγησαν στην αύξηση της ετήσιας παραγωγής, η οποία πλέον φτάνει τους 6,7 τόνους, με δυνατότητα να επεκταθεί ακόμη περισσότερο τα επόμενα χρόνια.
Παράλληλα, η εταιρεία προχώρησε και σε κάθετη διαφοροποίηση προϊόντων. Εκτός από τη βασική σπιρουλίνα, σε φλούδα ή ταμπλέτες, έχουν λανσαριστεί σειρές τροφίμων και καλλυντικών που αξιοποιούν τη σπιρουλίνα ως συστατικό. Φυστικοβούτυρο, ταχίνι, μέλι και κακάο με σπιρουλίνα, όλα με ιδιόκτητη ετικέτα και ελεγχόμενη παραγωγή. Επίσης, η επιχείρηση διαθέτει και σειρά χειροποίητων σαπουνιών, αναδεικνύοντας τη σπιρουλίνα όχι μόνο ως υπερτροφή αλλά και ως φυσικό καλλυντικό με αποτοξινωτική και θρεπτική δράση για το δέρμα.
Οι άλλες «αγάπες»
Η ζωή του Γιάννη Κουλτσιάκη δεν περιορίζεται μόνο στους θερμοθάλαμους της σπιρουλίνας. Με την ίδια προσήλωση που δείχνει στην παραγωγή και τις εξαγωγές, μοιράζει τον χρόνο του ανάμεσα στο ποδόσφαιρο, στα κοινά αλλά και τη μουσική.
Η αγάπη του για το ποδόσφαιρο ξεκινά από πολύ νωρίς. Το 2004 έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στον Βισαλτιακό Νιγρίτας, αγωνιζόμενος στο πρωτάθλημα της Δ’ Εθνικής. Στη συνέχεια αγωνίστηκε σε ομάδες της ευρύτερης περιοχής, όπως είναι ο Οικονόμος Τσαριτσάνης, η ΑΕΦ Φαρκαδόνας, ο Εθνικός Σιδηροκάστρου, το Παραλίμνιο, η Καμήλα και, πιο πρόσφατα, στη Νιγρίτα 2018, τη μοναδική ομάδα που λειτουργεί σήμερα στον Δήμο Βισαλτίας. «Αγαπώ το ποδόσφαιρο και προσπαθώ να στηρίζω την ομάδα με κάθε τρόπο. Πιστεύω ότι προσφέρει λειτούργημα. Είναι διέξοδος για τη νεολαία και ένας τρόπος να ενισχύσουμε τη συνοχή της τοπικής κοινωνίας. Γι’ αυτό και δίνω σημασία στο να συνεχίσει να λειτουργεί και να έχει μέλλον» λέει.
Με έναν πατέρα έντονα πολιτικοποιημένο, που υπήρξε τις δεκαετίες του 1980 και 1990 μέλος της Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ, Δημοτικός Σύμβουλος, υποψήφιος βουλευτής κ.α., το «μικρόβιο» της ενασχόλησης με τα κοινά ήταν λογικό επακόλουθο. Έτσι, το δικό του «βάπτισμα του πυρός» το έλαβε στις Δημοτικές Εκλογές του 2023, όταν όχι μόνο κατέβηκε υποψήφιος με την παράταξη της σημερινής δημάρχου Βάνας Πλιάκου, αλλά κατάφερε να εκλεγεί πρώτος σε ψήφους στη Δημοτική Ενότητα Νιγρίτας, αποδεικνύοντας ότι χαίρει ευρείας αποδοχής και εμπιστοσύνης από την τοπική κοινωνία.
Από τις αρχές του 2024 ο Γιάννης Κουλτσιάκης έχει αναλάβει καθήκοντα Αντιδημάρχου Οικονομικών, Διοικητικών Υπηρεσιών, Τουρισμού και Αγροτικής Ανάπτυξης στον Δήμο Βισαλτίας. «Είναι μια μεγάλη πρόκληση να υπηρετείς τον τόπο σου και τους συμπατριώτες σου. Οι ανάγκες είναι αυξημένες, οι απαιτήσεις μεγάλες. Όμως το να μπορείς να προσφέρεις, να δίνεις λύσεις και να προχωράς, είναι κάτι που σε γεμίζει». λέει, συμπληρώνοντας με νόημα : «Προσπαθώ να ανταποκριθώ στις προσδοκίες των ανθρώπων που με στήριξαν. Και όπως λέει το moto που με χαρακτηρίζει : “Δεν κάνω πίσω για τίποτα από ό,τι θεωρώ σωστό”».
Τέλος υπάρχει και μια πιο προσωπική του αγάπη. Η μουσική, και ειδικότερα το τραγούδι. Πέρυσι, στη μεγάλη συναυλία του σπουδαίου συνθέτη Γιώργου Χατζηνάσιου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Γερακίνεια», ο συνθέτης -που κατάγεται από τη Νιγρίτα- τον κάλεσε αυθόρμητα στη σκηνή για να τραγουδήσει.
«Μου κόπηκαν τα πόδια, αλλά ήταν μια εμπειρία που θα θυμάμαι για καιρό», λέει γελώντας. Για τον ίδιο, η μουσική είναι τρόπος έκφρασης: «Δεν έχει σημασία το είδος. Ακούω τα πάντα – αυτό που μετράει είναι το συναίσθημα που σου αφήνει».
πηγη: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ – LIONS NEWS
About Author
