Κύριε Διευθυντά
Σάς αποστέλλω αρθρο μου για Αποστολή ‘’ΝΙΚΗ 74,πού εκφωνήθηκε υπό τού υποφαινομένου
σέ ημερίδα τού ‘’Κέντρου Αριστείας Ακρόπολις’’με θέμα ‘’Κύπρος 1954-1964-1974.

Πέρασαν 51 χρόνια από την αποφράδα περίοδο τού Ιουλίου 1974 ,πού λάβωσε θανάσιμα την Εθνική μας αξιοπρέπεια καί ακρωτηρίασε την πολύπαθη νήσο τής Αφροδίτης ηρωική Κύπρο.Βαθιά η πληγή πού καμία διπλωματική προσπάθεια μέχρι σήμερα δεν κατόρθωσε να επουλώσει.20 Ιουλίου 1974.Οί Τούρκοι εκμεταλευόμενοι το ξεκάθαρο έλλειμμα διαΚυβερνήσεως καί πολιτικής αστάθειας τόσο στον Κυπριακό όσο καί στον Ελλαδικό χώρο,εισβάλλουν,δημιουργώντας ανενόχλητοι το πρώτο προγεφύρωμα,βασικό για την μετέπειτα προώθηση ισχυρών δυνάμεων για την κατάληψη Κυπριακού εδάφους.Οί προλαλήσαντες, ειδήμονες των πολιτικών, διπλωματικών καί εξειδικευμένων στρατιωτικών θεμάτων παρουσίασαν διεξοδικά καί με περισσή ευκρίνεια την τότε θολή καί ζοφερή επικρατούσα ατμόσφαιρα.

Τήν ημέρα τής εισβολής ή Στρατιωτική ηγεσία τής Ελλάδος απεφάσισε ενίσχυση τώνΕλληνικών καί Κυπριακών δυνάμεων,πού κατά μία ,αδικαιολόγητη στάση, δεν εκδη λώθηκε σχεδόν καμία ουσιαστική αντίσταση κατά των εισβολέων.Εκτιμώντας την τακτική κατάσταση,η ηγεσία απεφάσισε η ενίσχυση να γίνει με την αποστολή άμεσα τής Β.Μ.Καταδρομών ,με έδρα την θεσσαλονίκη καί με επιταγμένα επιβατικά α/φη τής Ολυμπιακής Αερορίας.Δύο προσπάθειες αποστολής αυτής τής Μοίρας απέτυχαν .Επίσημη αιτία ΄΄βλαβη α/φων.Έτσι μετά τίς αποτυχημένες προσπάθειες καί την απώλεια τού λίαν ζωτικού 24ώρου
τής 20ης Ιουλίου,απεφασίσθει να αποσταλεί στην Κύπρο ή Α.Μ.Καταδρομών με έδρα το Μάλεμε κρήτης,με Αεραποβατική ,νυκτερινή, ανορθόδοξηεπιχείρηση,από το αεροδρόμιο τής 115.Π.Μ(ΣΟΥΔΑ) καί α/φη ΝΟΡΑΤΛΑΣ τής 354Μ.Τ.Μ(112
ΠΜ)Ελευσίνα.Όλα τά διαθέσιμα α/φη καί πληρώματα τής Μοίρας εκτελούσαν από τα προηγούμενα 24ωρα,νυχθημερών πτήσεις μεταφοράς προσωπικού καί υλικών των πολεμι-
κών Μοιρών ,πού βάσει των σχεδίων,μεταστάθμευαν στα Αεροδρόμια διασπορας. Ή συνεχής πτητική δραστηριότητα καί ή έλλειψη κανονικού ύπνου,έφεραν φυσιολογικά εμφανήκόπωση στα πληρώματα. Απογευματινές ώρες τής 21ης Ιουλίου,βρισκόμουν ώς πλήρωμα
(Συγκυβερνήτης) α/φους ΝΟΡΑΤΛΑΣ στην 111Π.Μ(Νέα Αγχίαλος) όπου περιμένοντας εντολή
για εκτέλεση αποστολής προς αεροδρόμιο διασποράς ,ξεκουραζόμασταν ευκαιριακά,στην ουσία λαγοκοιμόμασταν(κατά την λαική ρήση) κάτω από τά φτερά τού α/φους. Τότε ήλθε διαταγή για αμεση απογείωσή μας προς την 115ΠΜ(ΣΟΥΔΑ) χωρίς καμία περαιτέρω διευκρίνηση για τον λόγο ή τον σκοπό τής μετακινήσεώς μας.Προσγειωθήκαμε στην 115ΠΜ(ΣΟΥΔΑ) αργά το απόγευμα,διαπιστώνοντας ότι στους χώρους σταθμεύσεως α/φων
υπήρχαν πολλά ΝΟΡΑΤΛΑΣ αλλά καί Dacota(c-47) oπως καί μία ασυνήθιστη κίνηση πολλών Στατιωτικών οχημάτων στους χώρους των α/φων Ό Υποδιοικητής τής μονάδος μάς οδήγησε σέ αίθουσα ενημερώσεως, όπου βρισκόταν καί πολλά άλλα πληρώματα τής 354Μ.Τ.Μ.Ακολούθησε σύντομη ενημέρωση από Ταξ/χο(ι) τού Γ.Ε.Α,με αρκετά κενά θα έλεγα,για τον προορισμό καί τον σκοπό τής μεταφοράς τής Α.Μ/Κ προς το Αεροδρόμιο τής Λευκωσίας, προςενίσχυση των μαχομένων πλέον ηρωικά Ελλήνων καί Κυπρίων,αλλά καί την ανάταση ηθικούτού σκληρά δοκιμαζομένου Κυπριακού Λαού.Τήν αρχική έκπληξη για τον στόχο τής αποστολής,ακολούθησε ενθουσιασμός,μέχρι τού σημείου, πρόταση χειριστού, ονοματοδοτήσεως τής επιχειρήσεως ώς ‘’ΝΙΚΗ’’να γίνει ομόφωνα αποδεκτή από τά πληρώματα.’’ΝΙΚΗ’’λοιπόν,
διότι τόσο σημειολογικά όσο καί ουσιαστικά, η επιχείρηση(παρά τίς απώλειες),σάν αυτούσια Αεραποβατική,υπήρξε επιτυχής καί νικηφόρα.ΟΊ Αεροπόροι,με σθένος καί αυταπάρνηση,αντιμετωπίζοντας όλες τίς δύσκολες,αντίξοες καί επικίνδυνες καταστάσεις έφεραν σέ αίσιο πέρας την Αποστολή τους καί οί ηρωικοί καταδρομείς,με Διοικητή τον γενναίο ταγματάρχη τότε αείμνηστο Γεώργιο Παπαμελετίου,υπήρξαν απόλυτα κυρίαρχοισ’όλες
τίς συγκρουσιακές επαφές με τον υπέρτερα σέ αριθμό καί μέσα εχθρό, τόσο στο Αεροδρόμιο το οποίο κράτησαν μέχρι τέλους, όσο καί στην ευρύτερη περιοχή Λευκωσίας.
.Μετά το πέρας τής σύντομης καί περιληπτικής θα έλεγα ενημέρωσης, αρχίζει ουσιαστικά η 3 ωρών καί 30 λεπτών πτητική μας Οδύσσεια.
Αυτή την πτήση θα προσπαθήσω να μεταφέρω, ανασύροντας ,γεγονότα,στιγμιότυπα καί καταστάσεις όπως τά βίωσα,αφού ό αδυσώπητος χρόνος μισού αιώνα δεν κατόρθωσε να τα διαγράψει,ούτε καί η συρρικνωμένη ηλικιακά μνήμη να εξαλείψει.Τελικά απεφασίσθει ή Αερομεταφορά τής Α/Μ.Κ να γίνει με 15 ΝΟΡΑΤΛΑΣ με σχέδιο πτήσεως στά 500’πόδια,ταχύτητα 150 Μ.Α.Ο, ιχνος παράλληλο με F.I.R(Aθηνών) καί ΝότιοΑνατολικές πορείες.Επι λογή σχεδίου για πτήση εκτός εμβελείας εχθρικών Radars.Διαχωρισμός απογειώσεων ανά α/φους 5’λεπτά.Τό πρώτο ΝΟΡΑΤΛΑΣ ‘’ΝΙΚΗ’’1 απογειώθηκε στις 22,30’ καί το’’ ΝΙΚΗ’’15 στις οο.25’.Εδώ αξίζει ή αναφορά για το ΝΙΚΗ’’15 το οποίο με Κυβερνήτη τον εξαίρετο αεροπόρο Βαγγέλη Πετρουλάκη, Απογειώθηκε,εκτός προβλεπόμενου εκ τού σχεδιασμού χρόνου με δική του πρωτοβουλία,μεταφέροντας τά πολύτιμα καί απαραίτητα πυρομαχικά για τούςΚατάδρομείς. Εμείς με το υπ’αριθ.222 ΝΟΡΑΤΛΑΣ ‘’ΝΙΚΗ’’ΙΟ Απογειωθήκαμε στίς23.40 καί προσγειωθήκαμε στη Λευκωσία στις ο3.10,μεταφέροντας μεγάλο φορτίο αντιαρματικού οπλισμού καί ομάδα καταστροφέων αρμάτων.Ή πτήση σέ ένα κατασκότεινο θαλάσσιο περιβάλλον,κυριολεκτικά πάνω από τα κύματα,πήρε από την πρώτη στιγμή την μορφή τού ανορθοδόξου πολέμου.Φώτα πλεύσεως σβηστά, σιγή ασυρμάτου,ραδιοβοηθήματα περιορισμένα η καί ανύπαρκτα.Παρ’όλα αυτά,πολλοί συνάδελφοι από τά άλλα πληρώματα,εξέ- πεμπαν στην απόρρητη συχνότητα τής μοίρας μας,διάφορα μηνύματα ενθουσιασμού,πειράγματα,αστειότητες κ.λ.π,λές καί πηγαίναμε σέ πανήγυρη καί όχι σέ εμπόλεμη περιοχή.Αθελα ανάβλυζε μέσα μας η διαχρονική Ελληνική ιδιοσυγκρασία πού μπροστά στο υπέρτατο προς το Έθνος καθήκον,παραμερίζει ό φόβος καί οποιαδήποτε σκέψη δισταγμού καί υποχώρησις. Μέσα στην κατασκότεινη θαλάσσια απεραντοσύνη,το α/φος μας ροκάνιζε τά μίλια,σάν να αντιλαμβανόταν καί αυτό την κρισιμότητα καί την περιρρέουσα ανησυχία μας μήπως δεν φθάσουμε στον στόχο,την Λευκωσία καί την εκτέλεση τής αποστολής.Ή ανησυχία μας όμως μεγάλωσε καί μάς κυρίευσε όλους,όταν ό ένας εκ των κινητήρων άρχισε να δυσλειτουργεί με διαδοχικές διακοπές.Ευτυχώς άμεση αλλαγή υψους επανέφερε την ευρυ θμη λειτουργεία,καί σέ μάς την αισιοδοξία.Η ανωμαλία οφειλόταν στην έντονη θαλάσσια υγρασία.Πλησιάζοντας στα 40 με 50 Μίλια από τίς ακτές,ακούσαμε τον πύργο ελέγχου
Λευκωσίας να μάς προειδοποιεί για σφοδρά αντιαεροπορικά πυρά περιμετρικά τού Αερο-
δρομίου καί κυρίως στην προέκταση τού διαδρόμου προσγειώσεως. Παγερή σιωπή απλώ-
κε.Θυμάμε σ’αυτή τη φάση,τον επί κεφαλής τής ομάδος καταδρομέων ,Υπολοχαγό τότε καί
Α./ΓΕΣ μετέπειτα,Αντιστράτηγο κ.Ντούβα,ανήσυχος για την διαμορφούμενη κατάσταση ,να
λέγει ‘’Αεροπόροι εμείς πρέπει να φθάσουμε’’Είμαστε καταστροφείς αρμάτων καί πρέπει
οπωσδήποτε να πάμε’’Αμεση με σιγουριά καί ευθύτητα η απάντηση από τον Κυβερνήτη Σω-
τήρη Παπαθανασίου’’Υπολοχαγέ μήν ανησυχείς,εμείς θα φθάσουμε’’Λόγια γενναία από γε
νναίες καρδιές.Προσεγγίζοντας τίς παρυφές τού αεροδρομίου,αντικρύσαμε μια φλεγόμενη
περιοχή,μια κόλαση πυρός.Αντιαεροπορικά βλήματα καί τροχιοδεικτικά σάν δαιμονισμένοι
διάττοντες μάς ακολουθούσαν,δημιουργώντας ,θανάσιμο κλειό γύρω μας.Μέσα από αυτό
το πυρακτωμένο σφυροκόπημα,καταφέραμε με επικίνδυνους οριακούς ελιγμούς τού έμπειρου καί ικανού κυβερνήτη να προσγειώσουμε το υπερφορτωμένο καί δυσέλικτο
ΝΟΡΑΤΛΑΣ,σέ ένα μισοκατεστραμένο από τούς ολοήμερους βομβαρδισμούς διάδρομο
καί μία ασθενή φωτιστική σήμανση μερικών πρωτόγονων λυχνιών ασετυλίνης

.Σ’αυτό το σημείο αξίζει να επισημανθεί,ότι παρά την φλεγόμενη ατμόσφαιρα,ουδείς μά ουδείς από
τά πληρώματα ή τούς καταδρομείς των 13 ΝΟΡΑΤΛΑΣ πού προσέγγισαν το Αεροδρόμιο καί
πού στιγμή προς στιγμή κυριολεκτικά άγγιζαν το θάνατο,λιποψύχησε ή σκέφθηκε να υποχω-
ρήσει.Τό υπέρτατο προς την Πατρίδα καθήκον καί το υψηλό φρόνημα,υπερέβησαν όλα τά επίπεδα ‘’Τού καλώς εννοουμένου’’.Μεθοδικά καί πολύ γρήγορα,αποβιβάσθηκαν οί κατά-
δρομείς καί ό βαρύς οπλισμός.Πήραμε άμεσα γραμμή απογειώσεως,ενώ δεχόμασταν κά-
ποια πυρά από την εξωτερική περίμετρο τού αεροδρομίου.Πρίν κερδίσουμε ασφαλές ύψος
το ίδιο καί πάλι ολέθριο σκηνικό αντιαεροπορικών πυρων αμέσως μετά την απογείωση.
Ευτυχώς αλώβητοι περάσαμε καί αυτό το φράγμα πυρός.Ένα κύμα ανακουφίσεως απλώθη-
κε με την είσοδό μας στον Ελληνικό εναέριο χώρο.Ή κόπωση όμως από την προηγούμενη
υπερένταση καί την έλλειψη 3 περίπου 24ώρων κανονικού ύπνου,έκανε την εμφάνησή της.
Νυσταλέοι καί κατάκοποι,προσγειωθήκαμε τίς πρώτες πρωινές ώρες τής 22ας Ιουλίου στην 115ΠΜ(ΣΟΥΔΑ).Παρατηρώντας το κάτω μέρος των πτερύγων τού ΝΟΡΑΤΛΑΣ με δέος καί ανατριχίλα μετρήσαμε πάνω από 20 αποτυπώματα σφαιρών.Λίγο μετά μάθαμε για την κα-
τάρριψη τού’’ ΝΙΚΗ’’ 4(Από φίλια δυστυχώς πυρά) παρασύροντας στο θάνατο τούς 4 αλη-
σμόνητους συναδέλφους καί27σύν2 από το’’ΝΙΚΗ’’6 καταδρομείς.Ή αποστολή Εξετελέσθει,
βαμμένη ανεξίτηλα με το ιερό αίμα ηρώων. Άφησαν την τελευταία τους πνοή στην ιερή
Κυπριακή αιματοβαμμένη ΓΗ.Κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ μπροστά στην υπέρτατη θυσία.
Τούς ‘’Τιμούμε’’Τούς ‘’Θυμόμαστε’’Δεν Τούς’’Ξεχνούμε’’
Αθαν. Δημ.Ιλαρίδης
Ταξ/χος(ι) ε.α
Πολεμικής Αεροπορίας
