Σύσσωμος ό αγροτοκτηνοτροφικός πληθυσμός τής χώρας βγήκε στους δρόμουςσάν μία τεράστια πολύμορφη μηχανοκίνητη στρατιά,για να διεκδικησει την επίλυση απ’την Κυβέρνηση κάποιων δικαίων,κατά τούς ισχυρισμούς των, αιτημάτων.
Η κινητοποίηση και μάλιστα εν μέσω τής ποιό σημαντικής εορταστικής περιόδουπήρε μορφή πολύχρονης αλλά και σφοδρής αντιπαραθέσεως, με άκρως αρνητικέςεπιπτώσεις ,στις κοινωνικές,πολιτικές,οικονομικές και άλλες τής ζωής τού τόπουεκφάνσεις.Ο υπερβολικός περιορισμός τού κυρίως Εθνικού οδικού δικτύου,εκτόςαπό την διατάραξη τής κυκλοφοριακής ομαλότητας,επέφερε τεράστια οικονομικήζημία,αλλά κυρίως οικονομική δυσβάστακτη αφαίμαξη,όλων των επαγγελματιώντής ευρύτερης Ελληνικής υπαίθρου.Οί όποιες προσπάθειες διάνοιξης οδού διαλόγου ,απέτυχαν,αδικαιολόγητα κατά πολλούς,με τίς δύο πλευρές θα λέγαμενα οχυρώνουν τίς θέσεις τους,σέ μία ανευ ουσίας επίμονη και βλαπτική για τηχώρα καθυστέρηση.Επιτέλους με την επικράτηση των ψύχραιμων και εχέφρονων
φωνών αγροτών,επήλθε η πολυζητούμενη αποδοχή τής Κυβερνητικής πρόσκλησης,
για μία σοβαρή και τελέσφορη συνάντη.Ελπίζαμε όλοι οί Έλληνες να είναι θετική τόσο για τούς αγρότες μας,όσο και για την Κυβέρνηση,πού θα πρέπει να βρεί
πάραυτα διεξόδους στις ατελέσφορες και συχνά μη φιλολαικές,απαρέγκλιτες όμως
Ευρωπαικές δεσμεύσεις.Η έκβαση των αποτελεσμάτων τής συνάντησης,δεν ανταποκρίθηκε στις αναμενόμερες επιδιώξεις των αγροτών,με αποτέλεσμα η δίμηνη ζη-
μιογόνα κοινωνική αναταραχή να παίρνει δραματικές επεκτατικές τάσεις.Οί καιροίδύσκολοι και ραγδαίες οί πολιτικές εξελίξεις.Σύσσωμη η πολιτική δομή τής χώραςαπηλαγμένη από εσωτερικές τριβές και ανούσιες αγγυλώσεις,να προσανατολισθεί και να αντιμετωπίσει,την ολοφάνερη πλέον ,γεωπολιτική ,παγκόσμια αλλά και της ευρύτερης Ανατολικής Μεσογειακήςπεριοχής αστάθεια και πού επηρεάζει άμεσα τη΄χώρα και τά Εθνικά μας θέματα.
Ας επανέλθουμε όμως στο αγροτοκτηνοτροφικό μας θέμα.Δυστυχώς μία Άστοχη κα-τά πολλούς αναλυτές,υπογραφή τής χώρας για τη συμφωνία τής ‘’MERCOSUR’’με
κράτη τής Νοτίου Αμερικής,δεν προοιωνίζει,ευοίωνο μέλλον για την γενική αγροτική δομή τής ελλάδας.Μία εφιαλτική τάση τής Ε.Ε διαφαίνεται για συρρίκνωση τών αγροτικών πληθυσμών τής ενώσεως,όπως κατά συνέπεια και τής πρωτογενούς παραγωγής.Γιά την Ελλάδα μία τέτοια εξέλιξη,θα επιτείνει έτι περισσότερο την ερήμωση πολλών περιοχών τής υπαίθρου χώρας,επιφέροντας καίριο οικονομικό πλήγμα ,αφού εκ των πραγμάτων θα υποβαθμισθεί έντονα η ανταγωνιστικότητα των Ελλήνων καλλιεργητών,με την εισαγωγή αφθονίας γεωργικών και κτηνοτροφι-
κών προιόντων.Δέν συμμερίζομαι απόλυτα,την ευρέως κυκλοφορούσα αποψη,περί αμφιβόλου ποιοτικής και υγειονομικής επάρκειας αυτών των προιόντων.Όμως επιτρέψτε μου την εγωιστική τοποθέτηση,ότι η Ελληνική ευλογημένη γή,παράγεικαι προσφέρει,εκ’των πλέων εύγευστων και υγιεινών προιόντων τού πλανήτη.Επίσης θα ηθελα να επισημάνω ότι οί περισσότεροι από εμάς,προχωρημένης ηλικίας καταγόμαστε από γεωργοκτηνοτροφικές οικογένοιες,άρα φυσικό είναι να γνωρίζουμε,όπως ο υποφαινόμενος, με ρεαλιστική προσέγγιση,τά τής Ελληνικής αγροτικήςσυνθέσεως ζητήματα.Η πρόσφατη επαίσχυντη παραβατικοτητα τού ‘’ΟΠΕΚΕΠΕ’’μιάς μικρής μερίδας επίορκων αγροτών,δεν ακυρώνει επ’ουδενί,το ηθος, την φιλεργατηκότητα και την φιλοτιμία,τού σκληροτράχηλου,αλλά αγνού δουλευτή τής ιε-ρής μας γής,πού αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων αγροτών.
Όλοι εμείς οίπαλαιότεροι,ενημερώνουμε,όλους τού σημερινούς θιασώτες αυτών
των άνωθεν ,μεθοδεύσεων,ότι στα δίσεκτα χρόνια τής επάρατης Γερμανικής κατοχής (τί σύμπτωση η συμφωνία ‘’MERCOSUR’’εξυπηρετεί κυρίως την Γερμανική οικονομία)ή ύπαθρος χώρα επιβίωσε χάριν τής ακμαίας και ζωντανής γεωργοκτηνοτροφίας,με τούς Έλληνες αγρότες δουλεύοντας σκληρά τη γή,αυτή ανταπέδιδε,προ-
σφέροντάς τους απλόχερα όλα τά προς το ζήν απαραίτητα,όχι μόνον για τούς ιδιους,αλλά και για εκατονάδες χιλιάδες Ελλήνων,κατοίκων των πόλεων,πού μηαντέχοντας την θανατηφόρα έλλειψη τροφίμων στις μεγαλουπόλεις,μετοίκησαν
στην έφορη ύπαιθρο και με την περίσσια παραγωγή,επέζησαν τού φοβερού ανθρω-ποκτόνου κατοχικόύ λοιμού.Ή ιδιαιτέρα Πατρίδα μου,αγροτική κωμόπολη ‘’ΝΙΓΡΊΤΑ’’
Σερρών επτά χιλιάδων κατοίκων,έφθασε τίς δεκαεπτά χιλιάδες την περίοδο τής κατοχής.Οκτάχρονο παιδί έζησα και αποτύπωσα βαθιά μέσα στήν ψυχή μου τηντότε επικρατούσα ομιχλώδη κατάσταση .Ή Κυβέρνηση πού δείχνει να τείνει ευοίκοα ώτα,μπορεί και θα θέλει να μετριάσει τουλάχιστον τίς δυσμενείς επιπτώσεις τής γεωργοκτόνου όπως διαφαίνεται συμφωνίας,προς όφελος των υπερήφανων και θεματοφυλάκων τής υπαίθρου,Ελλήνων αγροτών αλλά κατ’επέκταση και των Ελλήνων καταναλωτών.
Αθαν.Δημ.Ιλαρίδης,
About Author
